„Pax. Droga do domu” Sara Pennypacker

Jaka książka ostatnio Was mocno wzruszyła? W moim przypadku była to kontynuacja losów chłopca Petera i lisa Paxa, opisanych w książce „Pax. Droga do domu” Sary Pennypacker. Pierwsza część tej serii była dla mnie bardzo poruszająca, ale ta chyba ją przebiła. Jeśli jesteście ciekawi moich wrażeń po przeczytaniu tej książki, to zapraszam na recenzję!



 „Pax. Droga do domu” Sara Pennypacker
Rok temu Peter i Pax widzieli się po raz ostatni. Kiedyś byli nierozłączni, jednak teraz każdy z nich ma osobne życie. Pax został ojcem, a Peter stał się sierotą i w dodatku jest dręczony poczuciem winy, przez co postanowił opuścić dom Voli. Oprócz tego Peter, dołączył do grupy, która zajmuje się oczyszczaniem skażonych terenów po wojnie. Pewnego dnia jedno z lisiąt choruje i w związku z tym Pax postanawia szukać pomocy u Petera. Co zrobi Peter w tej sytuacji? Czy mimo bólu i poczucia winy, zdoła jeszcze otworzyć się na miłość?

 „Pax. Droga do domu” Sara Pennypacker
W książce narracja prowadzona jest w trzeciej osobie i występują w niej krótkie rozdziały. Tak jak w pierwszej części, co jakiś czas, podczas czytania, można spotkać ilustracje artysty Jona Klassena, które są piękne. Z początku historia ta była w miarę spokojna i dobrze się ją czytało. Opisywała osobne życie Petera i Paxa, jednak pod koniec książki, kiedy doszło do ich spotkania, pojawiły się emocje. Autorka pięknie opisała więź człowieka ze zwierzęciem, która ciągle trwa pomimo upływu czasu. Spodobało mi się też to, jakim zaufaniem Pax obdarzył swojego człowieka w krytycznej sytuacji. Ogólnie w tej książce jest pełno mądrości życiowych, szczególnie spodobała mi się rozmowa Paxa ze swoją córką o miłości, której towarzyszy strach. Nic dziwnego, że parokrotnie zraniony Peter stał się oschły i nieufny wobec bliskich, jednak z drugiej strony historia ta wyjaśnia, że mimo wszystko warto kochać i ponownie zaufać, a także wybaczyć sobie i innym. Koniec pierwszej części był dla mnie bardzo wzruszający, jednak koniec tej części był dla mnie bardziej emocjonalny i pełen napięcia. Na szczęście, ostatecznie z końcówki jestem zadowolona, wszystkie niejasności zostały wyjaśnione i kończę tę serię ze spokojem, że żaden z bohaterów, nie będzie już czuł żalu i tęsknoty, jaka towarzyszyła im na końcu pierwszej części.

 „Pax. Droga do domu” Sara Pennypacker
„Pax. Droga do domu” jest piękną słodko-gorzką powieścią o stracie, przyjaźni i ponownym zaufaniu. Bardzo polecam tę historię starszym dzieciom oraz dorosłym, tylko radzę zaopatrzyć się w chusteczki, jak już zaczniecie zbliżać się do końca książki. Myślę, że tą powieścią będą szczególnie zachwyceni miłośnicy zwierząt, bo relacja Paxa i Petera jest w niej naprawdę pięknie opisana!

 „Pax. Droga do domu” Sara Pennypacker

 „Pax. Droga do domu” Sara Pennypacker


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

„Pax. Droga do domu” Sara Pennypacker

Jaka książka ostatnio Was mocno wzruszyła? W moim przypadku była to kontynuacja losów chłopca Petera i lisa Paxa, opisanych w książce „Pax. ...