Chcielibyście trafić do herbaciarni, w której nie można korzystać z telefonu, mówić zbyt głośno, a obsługa decyduje o tym, jaką herbatę i w jakiej filiżance Wam podać? Ja sama nie wiem, czy bym chciała, ale na pewno byłabym ciekawa tego, jaką herbatę przyjdzie mi spróbować. W książce „Tańczące filiżanki” Nataszy Sochy właśnie taka herbaciarnia odgrywa znaczącą rolę, jeśli jesteście ciekawi więcej na jej temat, to zapraszam na recenzję!
 |
| „Tańczące filiżanki” Natasza Socha |
Pewnego dnia Yuki otwiera niewielką herbaciarnię, która nie należy do tych najmodniejszych. Panują w niej stare zasady etyki, korzystanie z telefonów jest zabronione tak jak mówienie zbyt głośno i zamawianie „na wynos”. Znajdują się tam niepasujące do siebie krzesła, a herbaty podawane są w filiżankach nie do kompletu. Zgodnie z filozofią chado, herbaty te mają różne znaczenia, dlatego też Yuki serwuje swoim klientom różne gatunki. Jedną z klientek tej herbaciarni jest Ewa, której życie układa się nie tak, jakby chciała. Czy herbaciany rytuał i rozmowy z Yuki nauczą ją innego spojrzenia na życie? Z jakimi problemami zjawią się w herbaciarni inni klienci? Jak ich historie są ze sobą powiązane? Czy uzdrowienie poprzez ciszę i przyjęcie tego, co nieidealne, sprawi, że życie bohaterów książki będzie w końcu satysfakcjonujące?
 |
| „Tańczące filiżanki” Natasza Socha |
W książce narracja prowadzona jest w trzeciej osobie, rozdziały są krótkie i ogólnie czyta się je szybko. Myślę, że jest to książka, która spodoba się miłośnikom japońskiej literatury, bo autorka, która jest Polką, sprawiła, że podczas czytania panował typowy japoński klimat. Serwowanie różnych herbat bardzo mi przypominało motyw, o którym czytałam pół roku temu w książce „Prawdziwe życzenie” japońskiej autorki Mai Mochizuki. W książce „Prawdziwe życzenie” istniała nietypowa kawiarnia, w której obsługa (którą były koty) serwowała różne desery specjalnie dostosowane do życiowych problemów klientów. To miejsce również było formą terapii, dzięki której problemy życiowe bohaterów znikały lub stawały się mniejsze. Wróćmy do „Tańczących filiżanek”. Herbaciarnia występująca w tej książce była według mnie bardzo ciekawym miejscem, a rozmowy z Yuki były pełne mądrości życiowych i wnosiły wiele dobrego do życia klientów. Pomagały one spojrzeć na problem z innej perspektywy, bo każdy mierzył się z czymś, co bardzo utrudniało życie. Brak telefonu, który większość ludzi musi co trochę sprawdzać, miał w tym wszystkim pomóc, ponieważ zmuszało to klientów do rozmów, refleksji lub do tego, żeby odpocząć i po prostu pobyć samym ze sobą bez żadnych rozpraszaczy.
 |
| „Tańczące filiżanki” Natasza Socha |
„Tańczące filiżanki” jest książką pełną japońskich mądrości życiowych, która skłania do refleksji i przemyśleń. Po przeczytaniu tej powieści uważam jednak, że fajnie byłoby wybrać się do takiej herbaciarni, aby odpocząć bez telefonu i napić się z oryginalnej filiżanki nietypowej herbaty. Myślę, że ta książka przypadnie do gustu wszystkim tym, którzy lubią powieści obyczajowe pełne życiowych problemów, które wydają się być nie do rozwiązania, a zawarte w niej dobre rady, pomagają na nie spojrzeć z innej, lepszej perspektywy. Ta książka, z pewnością zainteresuje również wszystkich miłośników herbat i japońskiej literatury.
 |
| „Tańczące filiżanki” Natasza Socha |
 |
| „Tańczące filiżanki” Natasza Socha |
 |
| „Tańczące filiżanki” Natasza Socha |
 |
| „Tańczące filiżanki” Natasza Socha |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz